در بسیاری از جاها دیدم که نام خداوند و ترکیبات قرآنی؛ نظیر هو‌الباقی و هو الحی الذی لایموت را بر روی سنگ قبر می‌نویسند. این امر در نگاه اول خیلی خوب به نظر می‌آید ولی وقتی دقیق می‌شوی می‌بینی که این نام‌ها و ترکیبات مقدّس در رفت‌وآمدها زیر پای رهگذران قرار می‌گیرند. شما خودتان قضاوت کنید: نامِ خداوند و زیر گام‌‌های رهگذران! این بدون تردید اشکال دارد.  برای فهم درست این مطلب، حکایت زیر را از کتاب کشف‌الاسرار ابوالفضل میبدی بخوانید:

بشر حافی در شاه‌راهی می‌رفت. کاغذ پاره‌ای یافت که بر وی نام الله نوشته‌بود. برگرفت آن را و به بوی خوش معنبر و معطّرکرد. همان شب در خواب او را گفتند: تو نام ما خوش‌بوی کردی، ما نیز نام تو در دو جهان خوش‌بوی کردیم.